War Child Concert 2007 onge

04 October 2007

War Child Concert 2007 onge

Het was alweer de vijfde editie van het Friends for War Child Concert in Ahoy’ dit jaar en uiteraard was ik er ook de vijfde keer bij! Alle concerten waren de afgelopen jaren fantastisch, maar dit jaar was het wel héél spectaculair! Wat een sfeer, wat een ambiance! De muziek was geweldig en de bijzondere combinaties van artiesten maken zo’n avond extra uniek, maar wat ik vooral zo hartverwarmend vind, is dat we hier allemaal om dezelfde reden zijn: we willen de kinderen die War Child steunt helpen! En dat maakt dat we één grote familie zijn!

Tegen 13.00 was ik al in Ahoy. Als er zoveel artiesten betrokken zijn bij een show, betekent dat veel repetities, veel soundchecks en dat allemaal om de beurt. Na iedereen te hebben begroet en vele handen te hebben geschud, gingen we naar de repetitie ruimte om samen met Guus ‘Speeltuin’ te repeteren. Guus had het liedje thuis al geoefend en toen we het samen zongen klonk het eigenlijk al meteen helemaal niet gek. We spraken af wie welke coupletten zong en wanneer we het publiek zouden laten zingen. En eigenlijk was het toen al snel rond. Op dat moment kwam de cameraploeg binnen, die de repetitie wel even wilden filmen. We deden alsof we ze niet zagen en begonnen allemaal spontaan zo vals mogelijk te zingen! Op het moment dat we de zaal zouden laten zingen en het een ogenblik stil was, riep Tessa heel hard ‘Marcóó!’ zoals er altijd wel iemand tijdens een rustig liedje roept. Je kon me echt opvegen! De trend van de dag was toen eigenlijk al gezet. Het zou een dag worden van veel muziek, veel plezier en samen War Child in the picture zetten!

Vervolgens zouden we met Ilse gaan oefenen in de kleedkamer. Twee gitaartjes en de backingvocals hadden we nodig en daarvoor hoef je niet het hele podium in beslag te nemen. Ilse kende ‘Engel van mijn hart’ al prima, maar wist nog niet precies welke zanglijn ze zou volgen. Ze liet een paar mogelijkheden horen en alles klonk zo geweldig dat het bijna jammer was dat we het maar één keer zouden laten horen! We zongen en speelden in de kleedkamer net zo lang tot we allemaal tevreden waren en konden toen aan de soundcheck met de hele band beginnen. Deze zou wel plaatsvinden op het grote podium. Na enkele stukjes van liedjes te hebben gespeeld was zowel het zaalgeluid als het geluid op onze oortjes in orde en konden we een hapje eten.

Het leuke is dat heel Ahoy’ een bedrijvigheid van jewelste is. Overal kom je bekenden tegen. Medewerkers van War Child, crewleden van andere bandjes die je op dit soort evenementen weer ziet en natuurlijk vele collega’s. Krezip was er, Edsilia, Ilse natuurlijk, maar ook met Guus, Najib en Yes-r weer gesproken. Kortom, het Friends for War Child concert is een feest van herkenning!

Indrukwekkend zijn altijd weer de filmpjes die tussen de acts door worden vertoond op de schermen. Het zijn filmpjes die je weten te raken, die je doen beseffen waarom we hier met elkaar zijn, en die glashelder laten zien wat War Child doet, hoe War Child dat doet en niet te vergeten: wat een effect het heeft! Zo zag je beelden van Sorie, die ik vijf jaar geleden leerde kennen in Sierra Leone. Hij was toen elf jaar en kwam net uit de bush, waar hij als kindsoldaat had gewerkt. Op dat moment kon hij conflicten alleen met geweld oplossen, een andere methode was hem simpelweg niet geleerd. In vijf jaar is dat angstige jongetje wat geteisterd werd door nachtmerries, opgegroeid tot een stabiele jongeman die vol dromen en plannen zit voor de toekomst. Die wil helpen om van zijn land een veilige haven te maken en die zijn lotgenoten wil helpen hun angsten te overwinnen. Een jongeman die goed kan communiceren en realiseert dat geweld nooit de oplossing is voor een probleem.

Ook Ibrahim was deze avond aanwezig. Hij was vanuit Afrika naar Nederland gereisd om de duizenden mensen die deze avond in het bomvolle Ahoy’ zaten, persoonlijk te vertellen wat zijn land nodig heeft en hoe War Child daarbij helpt. Hij werkt in Sierra Leone zelf voor War Child en wordt dagelijks geconfronteerd met het leed wat veel van de kinderen in zijn land is aangedaan. Hij vertelde hoe blij en dankbaar hij is dat in een land zoveel kleiner dan het zijne, er zoveel mensen zijn die het verschil willen maken, die bereid zijn de kinderen in zijn land te steunen, die betrokken zijn en willen helpen. “Dankzij jullie, vrienden van War Child, kijken de kinderen uit Sierra Leone weer zonder angst naar de toekomst. Zij durven weer te dromen.”

Het was in één woord hartverwarmend!

Tijdens het finale nummer waarbij alle artiesten samen ‘Iedereen is van de wereld’ zongen, werden er grote ballonnen door de zaal bewogen. Het was een prachtig gezicht, een waardige afsluiting van een indrukwekkende avond!

Het Friends for War Child Concert wordt uitgezonden op 4 november van 19.00 tot 20.20 uur bij de TROS op Ned. 3! Niet vergeten te kijken!

Nog geen friend? Is het er nog niet van gekomen? Doe het dan nú!Samen staan we sterk!

Groet,

Marco