Vrijheid… dat maak je met elkaar!

05 April 2006

Vrijheid… dat maak je met elkaar!

Veel mensen beginnen pas over vrijheid na te denken op het moment dat ze het missen. Wanneer ze niet de vrijheid hebben om te mogen kiezen, een eigen mening te mogen uiten. Toch is het nog betrekkelijk kort geleden dat we in ons land geen vrede kenden, geen vrijheid voelden. En hoe kun je zorgen dat je je vrij voelt, zonder dat dat ten koste gaat van de vrijheid van de ander?

Vandaag was ik in Almere, op basisschool De Zeetuin. Ik sprak hier met kinderen en familieleden van kinderen uit groep 7 en 8, over oorlog, vrede en vrijheid. Vrijheid en vrede is immers niet vanzelfsprekend, óók voor ons niet. Want vrede moet je niet alleen bewaren, maar ook bewaken. Samen zorgen dat de vrede in stand blijft, het gevoel van vrijheid blijft. Vrij om jezelf te zijn, vrij om anders te zijn. 

Hoewel ik van een generatie ben die de Tweede Wereldoorlog niet persoonlijk heeft meegemaakt, heb ik als Ambassadeur van War Child wel vaak van heel dichtbij mogen ervaren welke wonden vrijheidsberoving en gewapende conflicten bij kinderen en volwassenen veroorzaken. Wonden die vaak van generatie op generatie worden doorgegeven alvorens ze genezen. Áls ze al ooit echt helen.

 

De vanzelfsprekendheid van vrijheid die wij in Nederland inmiddels ervaren zouden we moeten uitdelen aan de rest van de wereld. En daar wil ik jullie allen op aanspreken!

Samen zijn we verantwoordelijk voor onze kinderen. Dat ze veilig zijn, zich vrij voelen, én deze vrijheid kunnen en willen delen. Dan zijn we met zijn allen de sterke schakels, één van de vele schakels, in het vredesproces, in het gevoel van vrijheid.

 

Op basisschool de Zeetuin werd ik warm onthaald. We spraken over wat er nodig is om vrijheid te ervaren. We spraken over wat er met je gebeurt als er geen vrede is. En er werd gezongen, om onze vrijheid te vieren.

Het Nationaal Comité 4 en 5 mei zorgt er elk jaar voor dat in groep 7 van duizenden basisschool in Nederland en op de Antillen en Aruba het boekje ‘Vrijheid maak je met elkaar’ wordt uitgedeeld. Dat gebeurt dit jaar a.s. vrijdag. Op 4 mei herdenken we de mensen die zijn omgekomen in de Tweede Wereldoorlog en de oorlogen daarna. Op 5 mei vieren we vrijheid. We beseffen op deze dagen hoe belangrijk vrede en vrijheid zijn. Dat we niet mogen vergeten wat er is gebeurd. En dat we ons daarvoor moeten inzetten, iedere dag, met elkaar!

Op de Zeetuin deelde ik de boekjes ‘Vrijheid maak je met elkaar’ uit aan de leerlingen van groep 7, samen met de bijbehorende brief. Ik vroeg de leerlingen postbode te spelen, en de brief te bezorgen aan hun ouders, grootouders of verzorgers. 

De brief spoort ouders aan om samen met hun kinderen te herdenken (en in het boekje en de bijbehorende website staan manieren hoe je dat kunt doen) en vrijheid te vieren.

 

Vrijheid begint met het kunnen zeggen wat je denkt. Elkaar de ruimte geven om je visie te uiten, en te luisteren. Middels een dialoog kun je kleine conflicten oplossen, maar zeker ook grote zaken bespreken. Kinderen leren niet door geweld. Kinderen leren van communiceren. En daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen!

 

In ons land is voor veel kinderen oorlog –gelukkig- iets abstracts. Ze hebben het niet zelf ervaren, het is iets groots en ongrijpbaars voor ze. Maar vrijheid is óók het recht om te spelen, om kind te zijn, je te ontplooien, interesses te kweken. Dat ze zich kunnen ontwikkelen tot evenwichtige volwassenen. 

En veel kinderen snappen dat wél. Als volwassene, als ouder of verzorger, is het belangrijk om hierbij stil te staan. Om samen met je kinderen vrijheid bespreekbaar te maken, het niet als vanzelfsprekend te zien. Het te koesteren en te waarderen. Dit vraagt inspanning en doorzettingsvermogen van ons allemaal.

 

Ik reken op jullie steun! 
Vrijheid is níet vanzelfsprekend.

Vrijheid maak je met elkaar.

 

Groet,

 

Marco.