Naar Congo voor War Child!

05 March 2013

Naar Congo voor War Child!

In 1998 had ik mijn derde Nederlandstalige album uit en in datzelfde jaar namen heel veel instellingen en goede doelen contact met me op waarbij om mijn hulp werd gevraagd. War Child was één van deze goede doelen. Ik heb me in die periode in heel veel doelen verdiept. Ik vind dat je wanneer je succesvol bent, je iets met je bekendheid kan doen. Dat de maatschappij die jou zoveel geeft, ook iets terug mag verwachten. Ik wilde mijn succes, mijn naamsbekendheid en de podia die ik betreed, gebruiken om me in te zetten voor War Child. Want zodra ik kennismaakte met de doelstelling van War Child en de methodes waarmee zij werken, was ik geraakt. Kinderleed is iets dat iedereen raakt, zij zijn immers niet alleen altijd onschuldig, ze zijn ook kwetsbaar. De methodes die War Child gebruikt, onder andere het gebruik van muziek, maar ook sport en spel, is iets dat heel dicht bij me staat. In 1998 koos ik er dan ook voor ambassadeur voor War Child te doen. Ik ben er met ziel en zaligheid aan begonnen en die verbondenheid met War Child is in de loop van de jaren alleen maar gegroeid. War Child zit inmiddels in mijn DNA.


In de bijna 15 jaar dat ik ambassadeur voor War Child ben heb ik al een aantal reizen voor War Child gemaakt. Die reizen zijn enerzijds om zelf te kunnen zien en ervaren hoe ontzettend goed de methodes van War Child werken en anderzijds om aandacht te krijgen voor het werk van War Child en de vergeten groep slachtoffers die kinderen vaak weer blijken te zijn.

Zo bezocht ik in Ingushetië de tentenkampen waar maar liefst 160.000 vluchtelingen onder de meest barre omstandigheden in tenten woonden. In Afghanistan werd ik enorm geraakt door onder andere de erbarmelijke toestanden op de kinder IC van een ziekenhuis. Doodzieke, zwaargewonde kinderen moesten vaak met meerderen een ziekenhuisbed delen en tijdens mijn bezoek was ik zelfs getuige van het overlijden van één van deze kleintjes. Afschuwelijk! In Kosovo liep ik een jaar na het beeïndigen van de oorlog door dorpjes waar bijna geen vader of oom meer te vinden was, zoveel mannen die verdwenen en gedood zijn in de oorlog, zoveel gezinnen die uit elkaar gerukt waren. In zowel Oeganda als Sierra Leona trof ik veel kinderen die niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk gruwelijk verminkt waren. Ik zag hoe War Child hen hielp het vertrouwen in volwassen en andere kinderen terug leerde te vinden. Hoe ogenschijnlijk simpele methodes deze kinderen hun leven teruggeeft.
Naar Colombia reisde ik samen met oudminister voor Ontwikkelingssamenwerking Bert Koenders en hier zagen we hoe kinderen, met hulp van War Child, aan hun toekomst werkten en de touwtjes van hun leven in eigen handen namen en hielden.

Elke reis is anders, iedere reis heeft een andere insteek en onze bestemming is iedere keer ook weer anders. Deze reis ging naar Congo dat al decennia lang in een afschuwelijk en ingewikkeld conflict betrokken is. Kinderen zijn hier dag in dag uit slachtoffer. Sinds 1998 zijn er al 5,4 miljoen mensen vermoord en de schatting is dat de helft hiervan kind is. Daarnaast zijn er in Oost-Congo op dit moment meer dan 800.000 kinderen op de vlucht en om het nog erger te maken; bij de helft van alle verkrachtingen gaat het om minderjarige kinderen waarvan 13% zelfs jonger dan 10 jaar. De kinderen in Congo zijn behalve verlaten ook nog eens vergeten door een groot deel van de wereld, hoe schrijnend is dat?
Slechts een enkele keer komt Congo in het nieuws wanneer er bijvoobeeld weer een stad door rebellen wordt ingenomen. In de tussentijd weet men in grote delen van de wereld niet eens wat er in Congo gaande is. Met alle manieren van media is dit onvoorstelbaar maar helaas wel realiteit.

Er is echter wel hoop voor de situatie in Congo. Op 24 februari werd een vredesakkoord getekend dat een einde moet maken aan twintig jaar oorlog in het oosten van de Democratische Republiek Congo. Deze ondertekening zal bij lange na niet betekenen dat het werk voor War Child niet meer nodig is, integendeel! Voor de bevolking is Oost-Congo is het vredesakkoord nog niet veel meer dan een pentekening op papier.

De situatie hier in Oost-Congo staat helaas in schril contrast met het vredesakkoord. Bovendien hebben veel rebellenmilities die niet gelieerd zijn aan een regering het akkoord niet getekend. Zij moorden en plunderen nog door. Ook omdat ze vaak geen andere mogelijkheid hebben, ze zijn straatarm. Dat maakt het zo lastig.
Wel kan War Child kan de hulpprojecten in Oost-Congo langzaam weer opstarten. Het was ook voor ons onmogelijk om verder te werken. Maar inmiddels komen mensen langzaam terug naar de dorpen. Maar dat is wel een proces, een proces van vertrouwen. Dat is niet zo simpel met één penstreek op papier hersteld, dat gaat zeker nog even duren. Ik heb ontzettend veel kinderen gesproken. Het is schrijnend als een jongen van 12, gevraagd naar zijn dromen zegt: ‘Ik wil president worden, omdat ik dan alle kinderen onderwijs wil geven en mijn dorpje wil weer opbouwen.’ Onze kinderen van 12 heb ik dat nog nooit horen zeggen. Dat sociaal bewustzijn is zo sterk, ze willen zo graag weer naar school en een betere kans op succesvolle toekomst. Dat is ook waarom we hier zijn, om de kracht die in die kinderen zit te ontluiken.

Vanaf vrijdag 22 maart zal Radio 538 weer van start gaan met hun actieweek 538 voor War Child. Het mooie is dat de slogan die zij voor deze actie gebruiken ‘Ze zijn verlaten, laat ze niet alleen’, exact aansluit bij de reis die ik nu naar Congo zal maken. 538-dj’s Barry Paf en Frank Dane maakten begin februari een reis voor War Child naar Colombia waarover je meer op de actiepagina van 538 kunt vinden: http://www.538voorwarchild.nl/actie/. Op deze actiepagina lees je ook meer over het programma van de 538 Actieweek en natuurlijk ga ik hier ook aan meewerken.

Inmiddels ben ik vanmorgen heel vroeg weer veilig geland in Nederland. En ga ik vanavond naar Pauw en Witteman, om te vertellen over deze vergeten kinderen en ze een gezicht, een naam en een eigen verhaal te geven.

Dinsdag 5 maart, Pauw en Witteman, Nederland 1, 23:00 uur!