Ik ben tot Baron verheven!

08 August 2007

Ik ben tot Baron verheven!

Vandaag was een zeer gedenkwaardige dag! Ik ben namelijk in Het Land van Ooit in de Ooitse Adelstand verheven! Ik draag nu de bewonderenswaardige titel Baron van Ooit en ik ben er zeer mee in mijn nopjes! Baron word je natuurlijk niet zomaar, daar gaat een prachtige ceremonie aan vooraf. Om half een werd ik in het Roze Kasteel verwacht. En dat Kasteel is serieus Roze, kan ik je vertellen…

Een bezoeker kan de Grens van Ooit niet passeren zonder het leren van de alom bekende Ooitgroet. Ooiters begroeten elkaar én de Anderlandse gasten met deze groet. Een Ooiter zal het dan ook zeer waarderen als een Anderlander hem deze sierlijke groet brengt. Gelukkig stond er bij de Poort een soort van Buitenwachter of Poortwachter en hij leerde me snel een goede Groet. Nadat hij goedgekeurd was, mocht ik het Land van Ooit betreden.

Ik werd hartelijk ontvangen door de Gouverneur en de mooiste Jonkvrouw van het Ooitse Land. Na een kleine verfrissing nam de Jonkvrouw me aan haar welgevormde arm en leidde me samen met de Gouverneur richting de plek waar de Baronale Zetel onthuld zou worden. De Gouverneur neemt de zware taak van het dagelijkse regeren op zich, nadat Buitenordentelijke Wildebras, Graaf van Ooit en Hare Verrukkelijke Rondalia, Gravinne van Ooit jaren geleden betoverd zijn in zwanen. Gelukkig spreekt de Gouverneur een aardig woordje Zwaans wat maakt dat hij namens zijn vriend Graaf Wildebras de taak op zich kon nemen me deze eer te verlenen. Hij sprak lovende woorden over mijn kwaliteiten als zanger en niet in het minst over die van mijn rol als Ambassadeur van War Child.

Als Ambassadeur van War Child weet ik dat spelen niet voor alle kinderen in de wereld zo vanzelfsprekend is. In veel naoorlogse gebieden weten de kinderen niet wat spelen is. Ze hebben het nooit geleerd, nooit gedaan, nooit de kans gehad. War Child leert ze weer te spelen en zo hun vaak verschrikkelijke ervaringen te helpen verwerken. 

In het Land van Ooit weten ze als geen ander hoe belangrijk spelen is! In het Land van Ooit wordt je fantasie geprikkeld en je verbeelding wakker geschud. Stap je over de duidelijk aangegeven grens, dan zijn de kinderen opeens de baas, en de vaders en moeders de lakeien! Verwarrend is dat overigens wel, want in het Land van Ooit komt het kind je in weer boven!

Vandaag werd ik dus bijgeschreven in de annalen als de 16e Baron van Ooit! Onder de voorgaande baronnen en baronessen bevinden zich namen als Herman van Veen (hij was overigens de eerste die deze titel kreeg), Monique van de Ven, Dick Bruna, Louis van Gaal, Wim Kok, Ali B. en Anky van Grunsven. Deze personen zijn allemaal door de Gouverneur van het Land van Ooit benoemd wegens hun inzet voor kinderen, waar dan ook!

Omdat de Gouverneur veel belang hecht aan het kinderplezier in de wereld, benoemt hij jaarlijks een Baron van Ooit. Dit is een persoon die veel betekent of betekend heeft voor de ontwikkeling en/of het plezier van de mensheid in het algemeen en van kinderen in het bijzonder. Het Baronschap heeft een altijddurende geldigheid en wordt bekroond door een Baronale Zetel. 

De Baronale Zetel is een waar kunstwerk, die weinig met ‘zitten’ van doen heeft. De meeste exemplaren die ik in de bosrijke laan zag staan waren niet echt geschikt om op te zitten. De Gouverneur vertelde me dat de mensen die Baron zijn, veel tijd steken in het welbehagen van kinderen. Ze hebben dus ook helemaal geen tijd om te gaan zitten! 

De Gouverneur gaf me een helm, die de Schone Jonkvrouwe bij me opgespte, en een prachtige Ooitkonde. Met de helm op, en toen was de ceremonie nog niet eens volbracht, voelde ik me al ontzettend stoer! Een echte helm, het is nogal wat! Vervolgens zwaaide hij wild en uitbundig met het Zwaard en verhief hij me met een paar ferme slagen op mijn schouders en hoofd in de Ooitse Adelstand namens Graaf Wildebras en Gravinne Rondalia. Een prachtig moment!

In de Ooitse Adelstand verheven!

Met liefde,

omarm je

en verwarm je

ieders hart.

Marco Borsato heeft zijn Baronale Zetel Hoogstpersoonlijk onthuld in 

Het Land van Ooit!

Daarna mocht ik met een ruk aan het Koord de Baronale Zetel onthullen. Een Zetel waar ik mezelf in zou kunnen herkennen, werd me verteld. Toen het doek van de Zetel getrokken werd zag ik meteen dat de Zetel prachtig rood is! Rood, vurig, Italiaans, passioneel! Mijn initialen waren erin verweven en jawel, er was een zitvlak! Ik moet zeggen, hij was ronduit prachtig! Ik ben er natuurlijk toch heel even op gaan zitten, gewoon om even te proberen. Want de Gouverneur heeft gelijk, veel tijd om te zitten heb ik normaal gesproken niet! 

Vervolgens mocht ik op een gereedstaand paard plaatsnemen, en richting het Roze Kasteel terugrijden. Normaal heb ik niet zoveel met paarden, maar met een echte Helm en een Ooitse Edele Titel op zak, voelde dat heel anders! Nadat ik de pers even te woord had gestaan nodigde Baron Rupert en Baronesse Mascha me uit met hen en enkele van hun gasten aan tafel te gaan. Daar kregen we een buitengewoon lekkere Italiaanse lunch voorgeschoteld waar ik van heb genoten. We werden nog prachtig toegezongen door de Ooiters ook! Dat kan alleen in Ooit!

Tot slot heb ik de fans die buiten stonden te wachten nog even begroet. Ook zij beheersen de Ooitgroet al heel aardig! Na enkele fotootjes en wat handtekeningen was het weer tijd om naar huis te gaan. Het was beslist niet de laatste keer dat ik in het Land van Ooit was. Zeker als Baron moet je af en toe kijken hoe je Baronale Zetel erbij staat, toch! Daarbij is in deze tijd van de Playstation, de Gameboy en de snelle attracties het verademend om in een park te komen waar het om spélen gaat! Om koekjes bakken, om dansen, touwtrekken met Reuzen, om je ridder en prinses te wanen. Met evenementen als Van Ruilen Komt Geen Huilen, De Vetcoolste Vader Verkiezing en het Wat Wil Je Later Worden Weekend. Fantastisch! Kortom, ik kom snel nog eens terug met het hele gezin!

Tot Ooit!

Met Ooitse Groet,

Baron Borsato!