Even ’t koppie erbij houden…

22 February 2006

Even ’t koppie erbij houden…

Even ’t koppie erbij houden… dat dacht ik toen ik van de week een bepaalde foto zocht en door mijn fotomappen bladerde. Ik kwam om de haverklap mijn eigen verschijning tegen en iedere keer op een andere plek. En ik moet zeggen, het was wel heel erg leuk om het allemaal zo te zien! Kijken jullie even mee?

In 2004 poseerde ik voor Rob Houdijk, die het schuttersdoek van Alkmaar schilderde. Veel mensen die uit Alkmaar komen en iets voor de stad betekent hebben, zijn in dit enorme schilderij verwerkt. Denk aan o.a. Rudi Carell, Angela Groothuizen, maar ook mensen die in de politiek veel hebben betekend voor de stad. Het Schuttersdoek hangt als het goed is nog altijd in Alkmaar. Na mijn shows in de Kuip mocht mijn afbeelding de spelerstunnel van het Rotterdamse Stadion sieren. Ik kwam naast Madonna te staan, geen slechte plek voor een zanger uit Alkmaar, niet waar? Ik ben er trots op naast deze grootheden te mogen staan! Inmiddels ben ik opnieuw aangekleed, want deze foto is, zoals je aan de kleine Luca kunt zien, al van een tijdje geleden. Maar nog altijd ben ik in het Wassenbeeldenmuseum Madame Tussaud te zien. Sinds oktober 1997 al! Zoals ik al zei heb ik inmiddels een update gekregen, ik heb o.a. andere kleren aan. Ik ben al ontelbare keren op de foto geweest en ik lach altijd! Nooit heb ik rode oogjes, of knipper ik net op het moment dat er afgedrukt wordt. Ik ben erg fotogeniek, kan ik je vertellen, hahaha!

Mijn legohoofd blijf ik ook leuk vinden! De maker, Dirk Denoyelle, is een liefhebber van legosteentjes, want hij heeft vele andere personen en objecten weten te vangen met zijn materiaal. Hij heeft er 72 uur ingestoken om dit te vervaardigen en hoewel het veel klinkt, zou ik het in geen 272 uur kunnen! Heel knap! Dirk heeft echter nog iets anders bijzonders gedaan!

Wat de meesten niet weten, is dat Dirk tevens de stem was van Aldo Borsato. Mijn virtuele broer die tijdens de shows in Antwerpen 2004 het publiek opwarmde. Aldo was een bijdehand mannetje. Alles wat ik niet ben, zeg maar! Aldo was in de veronderstelling dat ik hem graag zou willen zijn, maar ik ben wel erg blij met wie ik ben eigenlijk! Aldo mocht trouwens niet klagen over vrouwelijke aandacht. Zeker de fans die meerdere keren naar de show gingen of van anderen hadden gehoord dat Aldo er was, gingen helemaal uit hun dak. Anderen verstopten zich liever als Aldo het publiek bekeek. En tja, dat is vragen om moeilijkheden…! 

Mijn afbeelding is zoals jullie ongetwijfeld nog weten, ook op een munt afgebeeld. Ik moet toegeven dat dat toch wel erg bijzonder voor me was! Bij een munt denk je toch gewoon aan de Koningin en opeens staat je eigen hoofd op een munt! Ik mocht het eerste exemplaar zelf met een druk op de rode knop fabriceren bij de Koninklijke Munt. Tijdens het concert in Alkmaar, waarbij de het 750-jarig bestaan van de stad vierden, was de munt een wettig betaalmiddel. Inmiddels is het een geliefd collector’s item. Eén ding staat vast, ik hoef nooit meer te twijfelen wanneer men mij ‘kop of munt?’ vraagt! Via een veilingsite kwam ik mijn eigen afbeelding ook nog tegen. Het is een pasteltekening en hoewel ik eerst even moest wennen vind ik hem toch wel aardig! Ook dat is iets wat ik voor ik artiest was nooit had kunnen bedenken. Dat mensen je verschijning als inspiratiebron zien en er de prachtigste kunstwerken van kunnen maken. Ik heb veel hele mooie tekeningen en schilderijen van mezelf mogen ontvangen. 

Uiteraard staat mijn afbeelding natuurlijk ook op diverse toegangsbewijzen, zoals die diverse shows uit het verleden en die van de fanclubdag. Ook staat een kunstzinnige versie van een foto van mij op het ticket van het Gala van het Nederlandse lied. Ook dat is iets waar ik met moeite aan kan wennen, in die zin dat het voor mij zo bijzonder blijft. Ik heb nog altijd de neiging om, als ik kaartjes of foto’s van mezelf ergens zie, dat meteen te bewaren. Maar hoewel ik heel prettig woon, zou dat toch echt betekenen dat we er een vleugel aan moeten bouwen!

René Janssen tekent sinds enkele jaren een stripje over Borsato’s Bende in het fanclubblad. Het is elke keer weer een hilarisch verhaal wat uit het leven gegrepen is of had kunnen zijn. Ook illustreert hij met grote regelmaat artikelen op mijn website.

Ik ben ontzettend blij met René en ben onder de indruk van zijn talent en humor.

Een strip van hem mocht bij dit artikel dan ook niet ontbreken!

Groetjes,

Marco.